Едно освежување на вистинскиот призор.
Tuesday, January 31, 2012
Monday, January 30, 2012
Sunday, January 29, 2012
Недела
Откако влезе во вториот круг со нула бодови, ретко кој на Данците им даваше шанса дека ќе се искачат на европскиот трон. Мораа да ги победат сите три натпревари и притоа да чекаат и другите резултати да им се поклопат. Секој изгубен бод за нив ќе значеше чаос. Колку среќа треба да се има да се победи на онаков начин како што не тепаа нас? После тоа, се беше песна за нив.
Инаку, на некој начин познат само на нив, EHF бираше тим на првенството. Кире "бомба" Лазаров не беше избран. Најдобриот стрелец и асистент на првенството и човекот кој е најзаслужен за хитот на турнирот не е во најдобрата постава? Чудно.
Во група за квалификации за ОИ сме со Шведска, Унгарија и Бразил, а ќе се игра во Гетеборг. Одат првите две. Нашите шанси? 50-50%. Или ќе одиме или нема да одиме.
Од останатите настани, Ноле денеска по 6 (шест) часа игра го совлада неговиот редовен муштерија Надал. Опасен е. Се служи со сите можни тактики, вклучувајќи ја и најоригиналната досега. Глуми дека неможе да дише, мислиш кај и да е ќе предаде меч и ќе фрли рекет. Така се опушта противникот. Браво за Ноле, итрец стари.
Друго, спортска нејќе па нејќе. Ќе се фатат три убаи и четвртата, по секоја логика и сите параметри која би требало глатко да си излезе, бега.
Адиос Примера
По натпреварот со Реал, сакав да напишам пост со наслов "Како го добивме двомечот со Мадрид, а го изгубивме првенството?", со акценти на тоа дека воопшто немаше причина да се слави по реваншот во Купот кој заврши 2-2. И се покажа апсолутно точно. Се плашам дека ќе биде и уште пострашно. Се нема мотиви, што донекаде е и разбирливо. Наспроти оние животни од Мадрид, гладни, жедни за крв.
Муци успеа вакви да ги направи
Monday, January 23, 2012
Македонија-Полска 27-25
За малку ќе пукнеше срамот,имавме и среќа,Борко во елемент кога е најпотребно.
Јас мислам толку ни се можностите, се друго ќе биде пречек под портата на Гујо,а веќе видено....што значи тоа е тоа.Не верувам дека можеме да ја совладаме Србија со овој смешен напад,а врв на нештата би била победата над нив.
Само посакувам да продолжат драмите на нашиве до крај што значи би било неизвесно и со Србите.Тотално сме неконстантни.
Sunday, January 22, 2012
Сефте годинава
Италија првенство
Inter - Lazio 1 @ 1.7 (2-1)
Раниери во налет. Ајде стари!
Novara - Milan 2 @ 1.45 (0-3)
Ајмооо, Медрано у вашем граду!
Холандија првенство
Venlo - Feyenoord 3+ @ 1.5 (2-1)
Холанѓаните секогаш ефикасни. Се стави наместо Арсенал 1x
Шпанија првенство
Real Madrid - Bilbao 1 @ 1.2 (4-1)
Душички. Би ги фрлиле сите овие победи само Барса да ја добијат.
Англија првенство
Manchester City - Tottenham 1 @ 1.9 (3-2)
Лудило. 2-0, па 2-2, па Марио во 95-та за 3-2.
Раниери во налет. Ајде стари!
Novara - Milan 2 @ 1.45 (0-3)
Ајмооо, Медрано у вашем граду!
Холандија првенство
Venlo - Feyenoord 3+ @ 1.5 (2-1)
Холанѓаните секогаш ефикасни. Се стави наместо Арсенал 1x
Шпанија првенство
Real Madrid - Bilbao 1 @ 1.2 (4-1)
Душички. Би ги фрлиле сите овие победи само Барса да ја добијат.
Англија првенство
Manchester City - Tottenham 1 @ 1.9 (3-2)
Лудило. 2-0, па 2-2, па Марио во 95-та за 3-2.
Friday, January 20, 2012
Норвешки коментатор
Второ коло ракомет, Исланд - Норвешка. Новежаните водат цела утакмица, на крај Исланд ги стига и 30 секунди пред крај водат еден разлика. Судат Данци. Да не биде дека само ние си мислиме дека нас судиите не ебаваат. Тоа си го мисли и норвешкиот коментатор:
Красно штиво
преземено од sportnet.hr
Pepe udario pečat Realovom priznanju
Možda su već osvojili sve trofeje. Možda su već nadigrali sve protivnike. Možda je o njihovoj igri već napisan svaki kompliment na svijetu. Zapravo, zaboravite "možda" - Barcelona jest osvojila sve trofeje, Barcelona jest nadigrala sve protivnike i o Barceloni jest napisan svaki kompliment na svijetu. Pa ipak, ne bi bilo pravedno zbog toga svako njihovo nogometno remek-djelo uzeti zdravo za gotovo...
Da Barcelona svih ovih godina nije to što jest, danas bi oduševljenje njihovom prezentacijom na Santiago Bernabeu bilo puno veće. Posjed lopte je relativna i ne nužno posebno značajna kategorija, ali ipak... 73 posto posjeda!? Usred Madrida? Protiv Cristiana Ronalda, Josea Mourinha, protiv madridskog Reala i po svemu što viđamo ove sezone - protiv druge najbolje svjetske momčadi. To je fascinantno i nevjerojatno.
Koliko Barcelona mora biti tehnički, taktički i trkački bolja od Reala da ostvari takvu dominaciju? Jer nije njena dominacija samo tih nevjerojatnih 73-27, omjer kakav United ne može ostvariti protiv Wigana ni Dinamo protiv Cibalije, pa čak ni Real protiv Dinama. Njena dominacija očituje se u udarcima, u prigodama, u kornerima, u akcijama, dodavanjima, apsolutnoj terenskoj superiornosti u svakom segmentu igre. Presing, trka, prekidi, kretnje, što god želite! Real Madrid ne može protiv Barcelone odigrati više od "jedne i pol kontre", ne može spojiti tri dodavanja u Barcinoj polovici terena. Real Madrid!
Od trenutka kada je Josep Guardiola sjeo na klupu katalonskog kluba, Barcelona igra isto. Zapravo, to je laž - Barcelona je od tada itekako evoluirala, napredovala, i danas je još bolja nego tada u tehničko-taktičkom smislu, iako motiv mora barem za jedan posto pasti nakon toliko uspjeha. No, Barcelona je ista u tom smislu da dominira i da niti u jednoj utakmici - uključujući one rijetke koje izgubi ili ne pobijedi - ne ostavlja ni miligram prostora za pitanje "tko je ovdje bolja momčad?".
Barcelonu će mnogi okititi naslovom najbolje momčadi svih vremena. Neke brojke su tu, neke nedostaju (primjerice uzastopni naslovi u Ligi prvaka), dojam je tu, komplimenti su tu. Barcelona je sigurno u toj diskusiji, a ta rasprava ionako nema jasno rješenje jer nikada neće ova Barcelona zaigrati protiv Michelsovog Ajaxa ili Peleovog Brazila ili neke druge velike momčadi.
No, u posljednjih 30 godina nogometa koji je itekako evoluirao, niti jedna momčad u kontinuitetu od tri i pol godine nije bila tako superiorna, tako dominatna i tako dobra.
Lako je to smenuti s uma. Lako je nekada od drveta ne vidjeti šumu.
Može čovjek pomisliti "ovo je dosadno, već viđeno". Može se čovjek izgubiti u onim zavjerama s Uefom ili u nekim optužbama, često Mourinhovim, vezanima za suđenje. Može mnogima zasmetati Busquetsova ili Alvesova gluma.
Može se od utakmice do utakmice analizirati neka sitnica, neki jedanaesterac, neki karton, neka stativa. Neki Barcelonin remi, ili neki Barcelonin poraz.
Ali svako malo treba se podsjetiti "velike slike". Znam da je dosadno. Znam da svima kojima Barcelona nije u srcu to već ide na živce. Znam da više nije zanimljivo čitati jedne te iste ode.
No, priznajte, fascinantno je.
Prošlog sam vikenda u nekoj reklami NFL play-offa na pet sekundi okrenuo na Barceloninu utakmicu. Carles Puyol, stoper, u tom je trenutku kod protivničkog šesnaesterca petom odigravao loptu desno na krilo za Gerarda Piquea. Drugog stopera. U nekoj drugoj utakmici to bi bila slučajnost. U utakmici Barcelone, to je bilo nešto sasvim normalno.
U sinoćnjem ogledu protiv Reala više puta smo imali prigodu gledati susret iz kamere potpuno okomite na igralište. I možda bi Barcelonine utakmice trebali češće tako prikazivati. Iako nisam mislio da je to moguće, nakon gledanja utakmice iz te perspektive Barcelonina točnost izvedbe i tehnička briljantnost još je dojmljivija.
Kako se kreću kao momčad tako dobro? Kako su dodavanja tako točna, a primanja savršena? Kako Iniesta tako štopa loptu, kako Xavi tako vidi linije dodavanja, kako Sanchez tako dobro osjeća prostor, kako Messi radi sve što radi? Odakle Alvesu tolika energija i odakle Abidalu golgeterska hladnokrvnost Raula?
Kako je Guardiola u nogometu u kojem je već sve izmišljeno potpuno "izašao iz kutije" i postavio sustav s "lažnim devetkama i desetkama", sustav u kojem nema napadača i u kojem su istodobno svi napadači? Kako jedino Barcelona ima hrabrosti igrati tako otvoreno i ne odstupiti od tog stila čak i kada je apsolutno svjesna da joj se može dogoditi da Pique ostane na brisanom prostoru sam protiv Cristiana Ronalda? Tko danas prihvaća takav rizik u utakmicama s najvećim protivnicima?
Kako mogu nametnuti svoj stil svakome, bilo gdje i bilo kada? Možda je potrebno 10 minuta, možda 20 ili pola sata, ali i Real i Manchester United i Milan i apsolutno svi drugi prije ili kasnije uđu u taj mlin i ne znaju iz njega izaći. Kako baš nitko, niti jedan trener i niti jedna momčad, nemaju odgovor na ono što igra Barcelona? Govorimo o Mourinhima, Realima, Fergusonima, Manchesterima ovoga svijeta.
Barcelona čak nema ni loš dan. Ima utakmica u kojima ne pobijedi, u kojima svoju dominaciju ne okruni pogocima ili u kojima njen otvoreni sustav rezultira ponekim primljenim pogotkom previše, i očigledno, ne odigra svaki puta kao u finalu Lige prvaka. Ali Barcelona u svakoj utakmici dominira i igra svoj nogomet. Baš u svakoj. Barcelona se gušta, dodaje, poigrava, nadigrava, izigrava, odigrava. Zanimljivo je da Barcelonin trening uvelike počiva na "ševi", jer upravo to Katalonci rade svojim protivnicima.
Tri španjolske, dvije europske, dvije svjetske krune – tko još broji Superkupove i Kupove – i devet pobjeda u 13 utakmica protiv Reala. Uz jedan poraz, onaj u lanjskom Kupu kralja. To je Pepov učinak. Ne u 20 godina, već u tri i pol. Nestvarno.
Guardiola ne zna za poraz u Madridu, Bernabeu kao da je drugi dom za njegovu momčad. Protiv trenera koji je u Chelseaju i Interu rušio rekorde domaće nepobjedivosti. Protiv najtrofejnijeg kluba na svijetu. Protiv igrača iz svjetskog vrha. Nestvarno.
Real je, shvatljivo, frustriran. Kao i ostatak nogometnog svijeta. I u tomu nema ništa loše, jer čak i Barcelonini navijači žele pravu konkurenciju, protivnika koji će zahtijevati još više.
No, način na koji je Pepe izrazio svoju frustraciju nije prihvatljiv na nogometnim igralištima. I sramota je za klub koji se naziva "kraljevskim":
Priznali su to čak i madridski dnevnici poput Marce gdje kolumnist Santi Segurola nije osudio samo Pepea za primitivni ispad i gaženje Messijeve ruke već i Mourinhov Real za pristup nogometu u ovim derbijima:
"Madrid je preko ograde bacio cijelu svoju povijest birajući ovakav odvratan stil, koji nije donio niti jednu korist. Pepeova prisutnost u sredini terena donijela je jadni Real koji je razočarao, jer španjolski nogomet pamti puno madridskih generacija koje su s manje talenta učinile stvari težima za Barcelonu. Klub je kupio najbolje igrače na tržištu – za što? Da bi igrali kao nevažna, neukusna momčad."
Teške riječi, posebno s obzirom na pet bodova prednosti u Primeri, što bi Real, ako nastavi protiv "manjih" momčadi igrati kako do sada igra, mogao zadržati i konačno vratiti naslov prvaka u Madrid.
Ali frustracija, tuga, osjećaj nemoći koju osjećaju Kraljevi i njihovi navijači čak i u trenutku dok vode u ligi svjedoče da im je Barcelona ovoga trenutka – kao i protekle tri godine – nedodirljiva.
Mourinho nije naviknuo gubiti ni taktičke ni psihološke ratove, no u Španjolskoj ih za sada od Guardiole redovito gubi. Real ima kompleks Barcelone koji se s Mourinhom samo produbio, lica Realovih igrača pokisnu čim prime pogodak. Mourinhu ne ide ni s visokim presingom ni s jako plitkom formacijom, Barcelona na sve ima odgovor, a kako su primjerice prekidi pokazali – Barcelona uvijek ima i nešto novo u rukavu.
U skladu sa svojom tako jednostavnom, a opet tako genijalnom pas igrom, Xavi je ponudio jednostavno, a opet genijalno objašnjenje Barcelonine dominacije: "Igramo na način koji nam omogućuje da uvijek znamo što trebamo raditi ovisno kako igra protivnik."
Daleko od toga da je Mourinho krivac za Realove poraze od Barcelone. Guardiola ima bolje igrače na raspolaganju, koji s k tomu puno duže zajedno, koji imaju ugraviran ovaj stil igre u svoje gene i koji su zbog te katalonske veze bliži, privrženiji jedan drugomu nego zvijezde skupljene s različitih strana svijeta u Madridu.
Portugalski stručnjak napravio je golem posao s tom momčadi. Real je goropadna, efikasna, ozbiljna momčad koja itekako ima karakter, kao što je primjerice pokazao trijumf na Mallorci.
Ali Pepe kao da je gaženjem Messija "pečatirao" Realovo priznanje – u nogometu vam ne možemo parirati. Možemo vam samo rukom pritisnuti glavu (Coentrao na Messiju), možemo vas s leđa opaliti po koljenu (Carvalho na Messiju), možemo vam namjerno nagaziti na ruku, ali to je to. Pepeov potez ne samo da je ispod razine "Kraljevskog kluba" već je možda i krunski dokaz Mourinhu i Realovim čelnicima – ovaj razbijački stil ne samo da ne donosi uspjeh protiv Barcelone, već odnosi respekt nogometnih poznavatelja koji se sjećaju Di Stefanovog ili Zidaneovog, Figovog, Ronaldovog Reala. Pepeov potez možda je znak da Real, ako je već sada Barcelonin period – a svaka nogometna era ima svoj kraj, pa tako i Barcina – svoju kožu može prodati i igrajući gospodski, napadački, kraljevski nogomet, a ne ovaj Pepe-Diarra-"ajmo zabit na kontru"-AMB kolor nogomet.
Bila je to samo još jedna nogometna utakmica. Relativno nevažna, uostalom, u Barceloni će prvi priznati da već za tjedan dana mogu ispasti ako se Realu poslože stvari u uzvratu.
Ali u tomu je stvar. Realu, ili bilo kojem protivniku Barcelone do daljnjega, dok će ovu momčad voditi Guardiola, dok će u njoj španati Xavi, Iniesta i čudesni Argentinac, dok će u njima ostati motiva uveseljavati nogometni puk, morat će se "poklopiti" ako želi pobijediti.
Jer, bolji od Barcelone neće biti.
I da se vratim na početak, nakon tri i pol godine hvalospjeva, nemoguće je izmisliti nešto novo i puno boljim autorima od mene. Ali ako se Barceloni još uvijek da pružati ovakve nogometne simfonije, onda je najmanje što možemo reći – voljeli Barcelonu ili ne – svaka čast.
Pepe udario pečat Realovom priznanju
Možda su već osvojili sve trofeje. Možda su već nadigrali sve protivnike. Možda je o njihovoj igri već napisan svaki kompliment na svijetu. Zapravo, zaboravite "možda" - Barcelona jest osvojila sve trofeje, Barcelona jest nadigrala sve protivnike i o Barceloni jest napisan svaki kompliment na svijetu. Pa ipak, ne bi bilo pravedno zbog toga svako njihovo nogometno remek-djelo uzeti zdravo za gotovo...
Da Barcelona svih ovih godina nije to što jest, danas bi oduševljenje njihovom prezentacijom na Santiago Bernabeu bilo puno veće. Posjed lopte je relativna i ne nužno posebno značajna kategorija, ali ipak... 73 posto posjeda!? Usred Madrida? Protiv Cristiana Ronalda, Josea Mourinha, protiv madridskog Reala i po svemu što viđamo ove sezone - protiv druge najbolje svjetske momčadi. To je fascinantno i nevjerojatno.
Koliko Barcelona mora biti tehnički, taktički i trkački bolja od Reala da ostvari takvu dominaciju? Jer nije njena dominacija samo tih nevjerojatnih 73-27, omjer kakav United ne može ostvariti protiv Wigana ni Dinamo protiv Cibalije, pa čak ni Real protiv Dinama. Njena dominacija očituje se u udarcima, u prigodama, u kornerima, u akcijama, dodavanjima, apsolutnoj terenskoj superiornosti u svakom segmentu igre. Presing, trka, prekidi, kretnje, što god želite! Real Madrid ne može protiv Barcelone odigrati više od "jedne i pol kontre", ne može spojiti tri dodavanja u Barcinoj polovici terena. Real Madrid!
Od trenutka kada je Josep Guardiola sjeo na klupu katalonskog kluba, Barcelona igra isto. Zapravo, to je laž - Barcelona je od tada itekako evoluirala, napredovala, i danas je još bolja nego tada u tehničko-taktičkom smislu, iako motiv mora barem za jedan posto pasti nakon toliko uspjeha. No, Barcelona je ista u tom smislu da dominira i da niti u jednoj utakmici - uključujući one rijetke koje izgubi ili ne pobijedi - ne ostavlja ni miligram prostora za pitanje "tko je ovdje bolja momčad?".
Barcelonu će mnogi okititi naslovom najbolje momčadi svih vremena. Neke brojke su tu, neke nedostaju (primjerice uzastopni naslovi u Ligi prvaka), dojam je tu, komplimenti su tu. Barcelona je sigurno u toj diskusiji, a ta rasprava ionako nema jasno rješenje jer nikada neće ova Barcelona zaigrati protiv Michelsovog Ajaxa ili Peleovog Brazila ili neke druge velike momčadi.
No, u posljednjih 30 godina nogometa koji je itekako evoluirao, niti jedna momčad u kontinuitetu od tri i pol godine nije bila tako superiorna, tako dominatna i tako dobra.
Lako je to smenuti s uma. Lako je nekada od drveta ne vidjeti šumu.
Može čovjek pomisliti "ovo je dosadno, već viđeno". Može se čovjek izgubiti u onim zavjerama s Uefom ili u nekim optužbama, često Mourinhovim, vezanima za suđenje. Može mnogima zasmetati Busquetsova ili Alvesova gluma.
Može se od utakmice do utakmice analizirati neka sitnica, neki jedanaesterac, neki karton, neka stativa. Neki Barcelonin remi, ili neki Barcelonin poraz.
Ali svako malo treba se podsjetiti "velike slike". Znam da je dosadno. Znam da svima kojima Barcelona nije u srcu to već ide na živce. Znam da više nije zanimljivo čitati jedne te iste ode.
No, priznajte, fascinantno je.
Prošlog sam vikenda u nekoj reklami NFL play-offa na pet sekundi okrenuo na Barceloninu utakmicu. Carles Puyol, stoper, u tom je trenutku kod protivničkog šesnaesterca petom odigravao loptu desno na krilo za Gerarda Piquea. Drugog stopera. U nekoj drugoj utakmici to bi bila slučajnost. U utakmici Barcelone, to je bilo nešto sasvim normalno.
U sinoćnjem ogledu protiv Reala više puta smo imali prigodu gledati susret iz kamere potpuno okomite na igralište. I možda bi Barcelonine utakmice trebali češće tako prikazivati. Iako nisam mislio da je to moguće, nakon gledanja utakmice iz te perspektive Barcelonina točnost izvedbe i tehnička briljantnost još je dojmljivija.
Kako se kreću kao momčad tako dobro? Kako su dodavanja tako točna, a primanja savršena? Kako Iniesta tako štopa loptu, kako Xavi tako vidi linije dodavanja, kako Sanchez tako dobro osjeća prostor, kako Messi radi sve što radi? Odakle Alvesu tolika energija i odakle Abidalu golgeterska hladnokrvnost Raula?
Kako je Guardiola u nogometu u kojem je već sve izmišljeno potpuno "izašao iz kutije" i postavio sustav s "lažnim devetkama i desetkama", sustav u kojem nema napadača i u kojem su istodobno svi napadači? Kako jedino Barcelona ima hrabrosti igrati tako otvoreno i ne odstupiti od tog stila čak i kada je apsolutno svjesna da joj se može dogoditi da Pique ostane na brisanom prostoru sam protiv Cristiana Ronalda? Tko danas prihvaća takav rizik u utakmicama s najvećim protivnicima?
Kako mogu nametnuti svoj stil svakome, bilo gdje i bilo kada? Možda je potrebno 10 minuta, možda 20 ili pola sata, ali i Real i Manchester United i Milan i apsolutno svi drugi prije ili kasnije uđu u taj mlin i ne znaju iz njega izaći. Kako baš nitko, niti jedan trener i niti jedna momčad, nemaju odgovor na ono što igra Barcelona? Govorimo o Mourinhima, Realima, Fergusonima, Manchesterima ovoga svijeta.
Barcelona čak nema ni loš dan. Ima utakmica u kojima ne pobijedi, u kojima svoju dominaciju ne okruni pogocima ili u kojima njen otvoreni sustav rezultira ponekim primljenim pogotkom previše, i očigledno, ne odigra svaki puta kao u finalu Lige prvaka. Ali Barcelona u svakoj utakmici dominira i igra svoj nogomet. Baš u svakoj. Barcelona se gušta, dodaje, poigrava, nadigrava, izigrava, odigrava. Zanimljivo je da Barcelonin trening uvelike počiva na "ševi", jer upravo to Katalonci rade svojim protivnicima.
Tri španjolske, dvije europske, dvije svjetske krune – tko još broji Superkupove i Kupove – i devet pobjeda u 13 utakmica protiv Reala. Uz jedan poraz, onaj u lanjskom Kupu kralja. To je Pepov učinak. Ne u 20 godina, već u tri i pol. Nestvarno.
Guardiola ne zna za poraz u Madridu, Bernabeu kao da je drugi dom za njegovu momčad. Protiv trenera koji je u Chelseaju i Interu rušio rekorde domaće nepobjedivosti. Protiv najtrofejnijeg kluba na svijetu. Protiv igrača iz svjetskog vrha. Nestvarno.
Real je, shvatljivo, frustriran. Kao i ostatak nogometnog svijeta. I u tomu nema ništa loše, jer čak i Barcelonini navijači žele pravu konkurenciju, protivnika koji će zahtijevati još više.
No, način na koji je Pepe izrazio svoju frustraciju nije prihvatljiv na nogometnim igralištima. I sramota je za klub koji se naziva "kraljevskim":
Priznali su to čak i madridski dnevnici poput Marce gdje kolumnist Santi Segurola nije osudio samo Pepea za primitivni ispad i gaženje Messijeve ruke već i Mourinhov Real za pristup nogometu u ovim derbijima:
"Madrid je preko ograde bacio cijelu svoju povijest birajući ovakav odvratan stil, koji nije donio niti jednu korist. Pepeova prisutnost u sredini terena donijela je jadni Real koji je razočarao, jer španjolski nogomet pamti puno madridskih generacija koje su s manje talenta učinile stvari težima za Barcelonu. Klub je kupio najbolje igrače na tržištu – za što? Da bi igrali kao nevažna, neukusna momčad."
Teške riječi, posebno s obzirom na pet bodova prednosti u Primeri, što bi Real, ako nastavi protiv "manjih" momčadi igrati kako do sada igra, mogao zadržati i konačno vratiti naslov prvaka u Madrid.
Ali frustracija, tuga, osjećaj nemoći koju osjećaju Kraljevi i njihovi navijači čak i u trenutku dok vode u ligi svjedoče da im je Barcelona ovoga trenutka – kao i protekle tri godine – nedodirljiva.
Mourinho nije naviknuo gubiti ni taktičke ni psihološke ratove, no u Španjolskoj ih za sada od Guardiole redovito gubi. Real ima kompleks Barcelone koji se s Mourinhom samo produbio, lica Realovih igrača pokisnu čim prime pogodak. Mourinhu ne ide ni s visokim presingom ni s jako plitkom formacijom, Barcelona na sve ima odgovor, a kako su primjerice prekidi pokazali – Barcelona uvijek ima i nešto novo u rukavu.
U skladu sa svojom tako jednostavnom, a opet tako genijalnom pas igrom, Xavi je ponudio jednostavno, a opet genijalno objašnjenje Barcelonine dominacije: "Igramo na način koji nam omogućuje da uvijek znamo što trebamo raditi ovisno kako igra protivnik."
Daleko od toga da je Mourinho krivac za Realove poraze od Barcelone. Guardiola ima bolje igrače na raspolaganju, koji s k tomu puno duže zajedno, koji imaju ugraviran ovaj stil igre u svoje gene i koji su zbog te katalonske veze bliži, privrženiji jedan drugomu nego zvijezde skupljene s različitih strana svijeta u Madridu.
Portugalski stručnjak napravio je golem posao s tom momčadi. Real je goropadna, efikasna, ozbiljna momčad koja itekako ima karakter, kao što je primjerice pokazao trijumf na Mallorci.
Ali Pepe kao da je gaženjem Messija "pečatirao" Realovo priznanje – u nogometu vam ne možemo parirati. Možemo vam samo rukom pritisnuti glavu (Coentrao na Messiju), možemo vas s leđa opaliti po koljenu (Carvalho na Messiju), možemo vam namjerno nagaziti na ruku, ali to je to. Pepeov potez ne samo da je ispod razine "Kraljevskog kluba" već je možda i krunski dokaz Mourinhu i Realovim čelnicima – ovaj razbijački stil ne samo da ne donosi uspjeh protiv Barcelone, već odnosi respekt nogometnih poznavatelja koji se sjećaju Di Stefanovog ili Zidaneovog, Figovog, Ronaldovog Reala. Pepeov potez možda je znak da Real, ako je već sada Barcelonin period – a svaka nogometna era ima svoj kraj, pa tako i Barcina – svoju kožu može prodati i igrajući gospodski, napadački, kraljevski nogomet, a ne ovaj Pepe-Diarra-"ajmo zabit na kontru"-AMB kolor nogomet.
Bila je to samo još jedna nogometna utakmica. Relativno nevažna, uostalom, u Barceloni će prvi priznati da već za tjedan dana mogu ispasti ako se Realu poslože stvari u uzvratu.
Ali u tomu je stvar. Realu, ili bilo kojem protivniku Barcelone do daljnjega, dok će ovu momčad voditi Guardiola, dok će u njoj španati Xavi, Iniesta i čudesni Argentinac, dok će u njima ostati motiva uveseljavati nogometni puk, morat će se "poklopiti" ako želi pobijediti.
Jer, bolji od Barcelone neće biti.
I da se vratim na početak, nakon tri i pol godine hvalospjeva, nemoguće je izmisliti nešto novo i puno boljim autorima od mene. Ali ako se Barceloni još uvijek da pružati ovakve nogometne simfonije, onda je najmanje što možemo reći – voljeli Barcelonu ili ne – svaka čast.
Thursday, January 19, 2012
Вчера Милан,денес Србија
Ја бришам Германија и уплаќам со Србија.Во газот на нашки кажано.А старото спомна на телефон за Србите....
Туку честитки за момците ја изиграа одбрандбено во второто полувреме и ете ти победа 27-21.
Со среќа во Белград,а дали ќе успееме да победиме уште еден натпревар БокиТип не е оптимист за сега.
Наздравје бричење
Стадион: Сантијаго Бернабе, Мадрид. Четвртфинале на Шпанскиот куп. Гостува Барса. 88-минута, штама. "Хозе Мурињоооо, алеа Хозе Мурињоооо", се слуша од ќошот на стадионот каде што се сместени браќата. И петта утакмица на Жози со Барса на домашен терен во која не успева да победи. Од кога е дојден во Реал, девет пати играл со Каталонците. НИЕДНАШ не победил (Купот го освоија на продолженија и тој им падна под автобус). Ниеден тренер во историјата на Реал не може да се "пофали со ваков успех". Вкупно 13-то Ел Класико по ред кое Мадрид не може да го добие. Доминација и вечерва. Се поставува прашањето:
WHO'S YOUR DADDY?
Wednesday, January 18, 2012
Зошто...
...IHF не ја пушта снимката која лично со мои очи ја видов после натпреварот, односно шутот на Кирца кој е, повторувам, ЧИСТ ГОЛ. Гледам некои снимки даваат од кои апсолутно ништо не се гледа. Онака, чисто прашувам.
Tuesday, January 17, 2012
Ќе не биде
Како што заврши натпреварот и осетив дека имам рогови на глава. Т'пичка ситуација, што би рекле браќата Блгари. Ах, јеби га. Комбинацијата од среќа, судии и "синдромот македонче" ни иба мајката. Тука нема некој Борче Меккејлебовски да ни прошара по менталитетот. Туку ај си викам...Има да се игра со Чешка. Ги гледав, мислам дека со публика би требало да ги добиеме. Иако ќе биде драма до последна секунда и таа. Вака несреќно изгубивме и од Русите на Европско, па после мама ебавме.
Туку муабетов ми беше...Се уште обземен од разочараноста и лутината, на Шител тече хајлајтот од мечот. И гледам шут на Кире, како удира од пречка, се лизга од мрежа и излегува! Си викам, можно ли е ова да беше оној последниот шут на Кирца? Па добро бе, МОЖНО ЛИ Е ТОА ДА БЕШЕ ПОСЛЕДНИОТ ШУТ!!! УШТЕ ТОА ФАЛИ ДА МЕ ДОТЕПА!!! Подобро да не беше. Вечерва сурфајќи по медиумиве, кога прочитав наслов: "скандал - последниот шут на Лазаров бил чист гол" и кога прочитав дека нашиве пратиле официјална жалба до EHF, не бев изненаден. Сега сум си смирен и беш ме боли што изгубивме. Никој не ние крив. Да се рабереме. Онаква одбрана на голманот на контрата на Манасков јуниор не сум видел. Зборот ми е, не игравме со кој-годе што-годе, туку со една добра репрезентација. Сега сум мирен и кур ме боли што изгубивме. Чувам нерви за Чешка и тоа и вам ви го препорачувам.
Голот е на 6.58. Ќе приметите дека мрежата се затресува. Тоа не е од силината на ударот во пречка, туку тоа е од топката. Ќе видите од снимката која ја видов од хајлајтсот, која сум сигурен дека ќе се појави. Чист гол.
П.С. одбраната е на 3.32
Туку муабетов ми беше...Се уште обземен од разочараноста и лутината, на Шител тече хајлајтот од мечот. И гледам шут на Кире, како удира од пречка, се лизга од мрежа и излегува! Си викам, можно ли е ова да беше оној последниот шут на Кирца? Па добро бе, МОЖНО ЛИ Е ТОА ДА БЕШЕ ПОСЛЕДНИОТ ШУТ!!! УШТЕ ТОА ФАЛИ ДА МЕ ДОТЕПА!!! Подобро да не беше. Вечерва сурфајќи по медиумиве, кога прочитав наслов: "скандал - последниот шут на Лазаров бил чист гол" и кога прочитав дека нашиве пратиле официјална жалба до EHF, не бев изненаден. Сега сум си смирен и беш ме боли што изгубивме. Никој не ние крив. Да се рабереме. Онаква одбрана на голманот на контрата на Манасков јуниор не сум видел. Зборот ми е, не игравме со кој-годе што-годе, туку со една добра репрезентација. Сега сум мирен и кур ме боли што изгубивме. Чувам нерви за Чешка и тоа и вам ви го препорачувам.
Голот е на 6.58. Ќе приметите дека мрежата се затресува. Тоа не е од силината на ударот во пречка, туку тоа е од топката. Ќе видите од снимката која ја видов од хајлајтсот, која сум сигурен дека ќе се појави. Чист гол.
П.С. одбраната е на 3.32
Петар Ангелов
Најдобриот на денешниот натпревар,на овој начин беше испратен од Битола во 2009 кога го напушти Пелистер.
МКД-ГЕР 23-24
Сами си се поразивме,Германија не успеа да ни наметне темпо и водство.Клучниот шут го имаше Манасков јуниор....Знаеме да создадеме течни акции со гол,но нема константност,се кочат, им се губат идеите.Мислам дека само на натпреварите против нас на судиите им се праќаат безброј иронични насмевки.Толку е очигледна нивната насоченост.Тоа е Германија.
Зошто им пееше ауфидерзен,кога нема врска со тоа.Тоа се пее како капак на победа,а не да му создаваш сила на противникот.Пример за натпревар кога голманот ти дава победа,а ти незнаеш да ја искористиш...браво Диви.Одбраната ни е одлична и заедно со голманите може да ни донесе победа и пат за Белград.Не се надевам повеќе на нападот и губењата по терен.Според мојата евиденција Кире промаши 2 пенала,Стојанче мајкин блесна до небото со 3 промашени зицера,Стевче го изеде ѓаоло со 1 промашен зицер,Јуниор дали и воопшто ќе спиеше ако ја реализираше контрата на крајот за водство,Крмакот како што и претпоставував остана со чисти гаќи на клупата.
МКД-ГЕР
БокиТип Т1+ голови (26.5).Ако барем пола од пеналите и зицерите реализираме,сигурно можеме 27 гола да дадеме.Ванчо Крмакот има најави дека ќе игра,да не се испосере на паркет се прашувам....Нека не бидат раштиман оркестар навивачите,се надевам.Салата си знаеме комплетно е наша.
Monday, January 16, 2012
Преноси од ЕП
Наместо да ги слушате тупите коментатори од Шител, сите утакмици од Европското можете да ги гледате на официјалниот канал на EHF на You Tube. Коментар "енглески", стручен, а и преносот е одличен.
Friday, January 13, 2012
Monday, January 9, 2012
Изгубени уште два бода
Уште еднаш ќе повторам. Најголемиот душман на Барса не е Реал Мадрид. Меѓу нив постои барем почит. Најголемиот крвник е "другиот клуб од Барселона". Мало гомно. Зошто не се угледаат на Атлетико Мадрид? Дваесет утакмици по ред (поточно од кога умре Хесус Хил, легендарниот претседател) им ги даваат бодовите глатко на Реал. Овие не мрзат од дното на душата. А ништо лошо не си им направил. Дури и напротив.
Лево: дресовите на Еспањол. Десно: дресовите на Еспањол кога игра со Барса
Thursday, January 5, 2012
Ех мој Величе...
Ех мој Величе...Тешко е да се биде исфрустриран и искомплексиран човек. Не е дека ти си крив. Едноставно, така си скроен, си немал среќа да се почувствуваш голем (не си Велик - туку си Величе - ко демек голем, ама уствари мал), а тоа мора некако да се надомести. Па затоа, се курчиш каде што ќе стигнеш, мислејќи дека така ќе се докажеш пред самиот себе и дека кога ќе се видиш во огледало ќе си се допаднеш. Слушај, опасен си. Мора да е многу кул во твоја кожа. Шибаш со џипот сред Струга и си викаш, ма никој ништо не ми може. Ех мој Величе...не одат така работите. Мораш да ги отвориш малку чакрите. Сакаш се да биде по твое. Колку карактеристично инфантилно однесување. Таму ли си заробен? Запомни што ќе ти порача Васизор: првиот чекор кон контролата на другите е САМОКОНТРОЛАТА. Размисли. Исфрли ги гомната и расмислувај повеќе. Прочитај некоја книга, ќе те оплемени. И не биди скот. Биди благодарен на оној горе што не си испогазил децата на пешачки оти ќе изгниеше во затвор и никакви пари немаше да те спасат, а се прашувам и со кои пари мислеше да си ја испереш совеста? А ти уште ќе ги тепаш децата и ќе се закануваш на џандарите дека ќе летале од работа. "Знаете ли кој сум јас?", ќе прашаш. Е кој си? Ти знаеш ли кој си? Што си направил да видиме досега? Што толку си направил посебно, што те издвојува од останатите? Ех мој Величе...Размисли малку само. Не мора многу. Само малку. Тоа се бара.
"Фудбалерот Величе Шумуликоски пијан, во неделата, во Струга, прво нападнал стружанец, а потоа и двајца полицајци што се нашле во непосредна близина и спречиле да не дојде до поголем инцидент. Пцуел по сите и им се заканил дека ќе плати за да ги „средат“. Поради недоличното однесување е приведен в полиција. Пуштен е шест часа подоцна откако преспал зад решетки и се отрезнил.
Против Шумуликоски се поднесени пријави за нарушување на јавниот ред и мир, за омаловажување полицајци и за спротивставување да му се направи алкотест.
Триесет и едногодишниот играч за врска Шумуликоски, капитен на рускиот клуб Новосибирск и на македонската репрезентација на последниот натпревар со Ерменија, утрото на 1 јануари, со џип „лендровер“ со брзина над дозволената се движел по улицата 15 Корпус. Кај кафеаните близу езерото три момчиња минувале на пешачки премин, раскажува очевидец. За среќа, навреме го забележале возилото, потзастанале и се потргнале за да не бидат прегазени. Навреден оти момчето во знак на револт кренало рака, Шумуликоски го запрел возилото среде улица, излегол од него и тргнал кон момчињата. Пред очите на сите ги пцуел и им се заканувал, а кога сакал да го удри едниот од нив бил спречен од полицајци, кои случајно се нашле во близина. Тие го фатиле фудбалерот за рака и се обиделе да го вразумат, но тој продолжил со недоличното однесување. Бидејќи не се смирил и не ги послушал наредбите да покаже лична карта и возачка дозвола, полицајците го пикнале во комбе и го одвеле в полиција. Во полициската станица кулминирало неспортското однесување на фудбалерот, ни кажаа некои од оние што се нашле таму. Бил нескротлив, клоцал и туркал сé пред себе.
Нервозен и навреден Шумуликоски, кој едвај стоел на нозе, ги навредувал полицајците. Им велел дека не знаеле кој е тој и со кого си имале работа. Ги пцуел и старешините и дежурните. Викал на сиот глас дека ќе плател пари, дури и 100.000 евра, за да ги сменеле и да останеле на улица, а кога ќе дошле неговите на власт тој „ќе ги смени“, велат од полицијата. Му се спротивставил и на полицаецот што се обидел да му направи алкотест. Не сакал да дува затоа што велел дека не бил пијан.
За да си дојде на себеси полицајците го ставиле Шумуликоски зад решетки и го заклучиле. Шест часа Величе отспал во ОВР Струга, потоа му ги вратиле клучевите од „лендроверот“ и документите и го пуштиле да си оди дома.
Утредента, дознаваме од извори од струшката полиција, на заменик-командирот уште еднаш му се заканил. Му рекол дека не бил воопшто свесен со кого си фатил работа и дека сериозно требало да ги сфати неговите зборови од претходниот ден. Вчера се обидовме да стапиме во контакт со фудбалерот на трите броја што ги поседува, но не беше достапен за изјава.
Величе Шумуликоски претходно не бил евидентиран в полиција за нарушување на јавниот ред и мир во Струга. Неофицијално, стружани раскажуваат дека тој привлекувал внимание кога сакал да се расположи по кафетериите низ чаршијата и да се покажува со пари.
Своевремено, навреден оти беше јавно искритикуван по еден загубен меч на македонската репрезентација, Шумуликоски јавно упати вербални закани до новинар. Имаше и неспортски настап на последниот натпревар со репрезентацијата на Ерменија, поради што доби црвен картон. Незадоволен од судиската одлука тој сакаше да му ја предаде капитенската трака".
преземено од Нова Македонија
Триесет и едногодишниот играч за врска Шумуликоски, капитен на рускиот клуб Новосибирск и на македонската репрезентација на последниот натпревар со Ерменија, утрото на 1 јануари, со џип „лендровер“ со брзина над дозволената се движел по улицата 15 Корпус. Кај кафеаните близу езерото три момчиња минувале на пешачки премин, раскажува очевидец. За среќа, навреме го забележале возилото, потзастанале и се потргнале за да не бидат прегазени. Навреден оти момчето во знак на револт кренало рака, Шумуликоски го запрел возилото среде улица, излегол од него и тргнал кон момчињата. Пред очите на сите ги пцуел и им се заканувал, а кога сакал да го удри едниот од нив бил спречен од полицајци, кои случајно се нашле во близина. Тие го фатиле фудбалерот за рака и се обиделе да го вразумат, но тој продолжил со недоличното однесување. Бидејќи не се смирил и не ги послушал наредбите да покаже лична карта и возачка дозвола, полицајците го пикнале во комбе и го одвеле в полиција. Во полициската станица кулминирало неспортското однесување на фудбалерот, ни кажаа некои од оние што се нашле таму. Бил нескротлив, клоцал и туркал сé пред себе.
Нервозен и навреден Шумуликоски, кој едвај стоел на нозе, ги навредувал полицајците. Им велел дека не знаеле кој е тој и со кого си имале работа. Ги пцуел и старешините и дежурните. Викал на сиот глас дека ќе плател пари, дури и 100.000 евра, за да ги сменеле и да останеле на улица, а кога ќе дошле неговите на власт тој „ќе ги смени“, велат од полицијата. Му се спротивставил и на полицаецот што се обидел да му направи алкотест. Не сакал да дува затоа што велел дека не бил пијан.
За да си дојде на себеси полицајците го ставиле Шумуликоски зад решетки и го заклучиле. Шест часа Величе отспал во ОВР Струга, потоа му ги вратиле клучевите од „лендроверот“ и документите и го пуштиле да си оди дома.
Утредента, дознаваме од извори од струшката полиција, на заменик-командирот уште еднаш му се заканил. Му рекол дека не бил воопшто свесен со кого си фатил работа и дека сериозно требало да ги сфати неговите зборови од претходниот ден. Вчера се обидовме да стапиме во контакт со фудбалерот на трите броја што ги поседува, но не беше достапен за изјава.
Величе Шумуликоски претходно не бил евидентиран в полиција за нарушување на јавниот ред и мир во Струга. Неофицијално, стружани раскажуваат дека тој привлекувал внимание кога сакал да се расположи по кафетериите низ чаршијата и да се покажува со пари.
Своевремено, навреден оти беше јавно искритикуван по еден загубен меч на македонската репрезентација, Шумуликоски јавно упати вербални закани до новинар. Имаше и неспортски настап на последниот натпревар со репрезентацијата на Ерменија, поради што доби црвен картон. Незадоволен од судиската одлука тој сакаше да му ја предаде капитенската трака".
преземено од Нова Македонија
Monday, January 2, 2012
Вардар -Спарта 2:3 Коле Малиот
За да го гледам натпреварот рипав преку зидовите на северна,невидена гужва.Знам со Зоре бев,он не влезе несакаше да рипне преку зидот,потоа на западна отиде ја отворија, мораше.Нерегуларен гол за пораз.Најблиску до ЛШ досега,дали воопшто ќе се повтори некогаш се прашувам. Поглавицата "Црвени образ" во историјата.Секоја чест за Коле Малиот,на срце го има истетовирано грбот на Вардар,му се сипа на судијата,ракии ли се ракии,навивачки маки големи,комбе,во затвор читај притвор.
Дакар 2012
Почеток на Новата Година. Асоцијации? Виенски концерт, Четирите скокалници и секако, Дакар релито. Секогаш давано на А1. Единствен настан од мотоспортот кој со задоволство го следам. Значи ни Формула 1, ни мотори, ни оние рели трки, ништо. Невидена авантура, возбуда, издржливост, знаење, опасност, невидени пејсажи. Комлпетно доживување за сите сетила. Ти и колегата - совозач. Па да се види чија мајка црну вуну преде.
Subscribe to:
Posts (Atom)