Барселона, по рекорден 5-ти пат во серија се пласира во полуфиналето во Лигата на Шампиони. И овој пат благодарение на УЕФА, која му даде точни инструкции на судијата Бјорн Куперс, да го режира пласманот на популарната Уефалона во полуфиналето. Не победи Барса затоа што ги има тројцата најдобри играчи во светот, затоа што игра најубав фудбал, туку победи затоа што ги има судиите на своја страна, или поточно цела УЕФА, на чело со Платини. Милан никако не треба да бидат бесни и разочарани што отпаднаа, затоа што сепак за противник го добија „миленикот“ на УЕФА. Па зарем се надеваа да ги поминат?!
Иако Миланезите според сите параметри заслужија да одат понатаму. Ја надиграа Барса во секоја смисла, и на теренот и надвор од него, ги изработија комплетно. Нешто слично како првиот дуел во Милано, така и на реваншот синоќа, им одржаа лекција по фудбал и џентлменско однесување. Ја имаа контролата на целиот натпревар, ја имаа иницијативата, со преку 25 шутеви на гол (нешто помалку од првиот дуел), со преку 10 стопроцентни шанси, комплетно отворен и напаѓачки фудбал, каков и што најави Алегри на прес-конференциите, постојано напаѓаа, напаѓаа и... напаѓаа, но сепак имаа уште еден противник, најголемиот, УЕФА со своите претставници – судиите! Но и покрај тоа, тие не се жалеа, беа оштетени, недосудени 3 пенали во нивна корист, 2 црвени картони за играчите на Барса за кои судијата се правеше слеп, и за крај „победнички“ пенал за Барселона. Веројатно знаејќи ја судбината, тие се однесуваа како прави џентлмени, ниту приговараа, ниту се жалеа на судењето (освен некое вметнување во реченица на мајка му и жена му на судијата), ниту после натпреварот плачеа. Се помирија.
Ова е мислење на некои тешко заболени „стручњаци“, (заболени со вирусот кој се шири со таква брзина, што и Касперски и Нортон се откажуваат од негово „лечење“). А целта е многу јасна – да се создаде јавно мислење за горенаведениов заговор.
Почнувајќи од неколку медиуми, па преку „јебиветер“ фановите на Фејсбук до пошироката јавност, до македонските аматерски портали, се појавуваа текстови, односно – еден ист текст (кој веројатно сите го препишувале едни од други), со скоро исти наслови кој револтирано кажува како Барса повторно помогната од судиите се пласира во полуфинале, токму така како што горенаведените „вирусани стручњаци“ и нивните „екипи“ сакаат да верувате. Значи се слуша едно мислење, се чита еден текст, се гледа една слика, и тоа е се. Тие ве убедуваат во тоа, а на вашите мозочиња толку им треба тоа да го присвојат. И од тука почнува „серењето“, сите, обединети – илериии на серење. Ниту еден да го стави прстот на глава и да помисли малку, да ја анализира ситуацијата, да си ги повтори фудбалските правила, да погледне снимки и донесе СОПСТВЕН заклучок... Веројатно и турските серии си го прават своето. Секаде ги даваат, сите ги гледаат, па ќе ги гледам и јас... Сите викаат дека магарето лета, па и јас ќе викам така.
Сите успеси на Барса се благодарение на судиите. Среќа УЕФА има некои врски и во шпанскиот фудбал, па благодарение на судиите Барса заостанува само 6 бода зад лидерите во првенството. Доколку не беа тие протекции, разликата сигурно ќе беше околу 20 бодови, што би значело нов срам за нивните миленици. Па индиректно тоа влијае и на Шпанската репрезентација. Според тој „заговор“ и тиа станаа светски и европски прваци благодарение на судиите. Затоа што, нели, поголемиот дел од играчите на Фуријата се играчи на Барса, па затоа што судиите ги познаваат нив и се на нивниот платен список, им помагаат и во репрезентацијата. Меси три години по ред е најдобар играч во светот – НЕМОГУЧЕ! Сигурно и тука има некое влијание УЕФА, на чело со Платини, кој со другар му Блатер (мора да му е другар), им наметнале некое мислење, закана или сл. На капитените и селекторите да гласаат за Меси.
Прво беше Овребо против Челси, кој не им досуди на „плавите“ 4, 5 а според некои и 6 пенали. Сосема незаслужено Барса отиде понатаму. После беа Бенкеренца и Де Блекере против Интер, но овој пат И ПРОТИВ СУДИИТЕ, Интер успеа да ја елиминира Барса. Што ја покажува големината на Интер. Затоа се сега таму каде што се. Потоа беше Бусака против Арсенал, кога повторно и помогна на Барса, како толку немоќна да се пласира понатаму. Арсенал со толку многу шанси и шутеви на гол, со толку многу напади не успеа да го повтори „случајот Интер“, и да ги победи и судиите. Потоа доаѓа дуелот со Реал Мадрид, и како и секогаш кога ќе „згусти“, на сцена се појавува судијата, овој пат Штарк. Дани Алвес за микрометар избегна да седне во инвалидска количка, а судијата му покажа црвен картон на „кроткиот“ Пепе. За горенаведените „вирусани стручњаци“ правилото е следно – нема скршеница = нема црвен картон.
Правилото е јасно, но судијата не го испочитува, затоа што се работеше за Барса нели?! Потоа дојде финалето со Манчестер Јунајтед. И немојте да сте помислиле дека овде Барса победила регуларно, без помош од судиите. А тоа беше случајот кога Виктор Валдес на два пати убаво се испрди, но сепак технологијата не е отидена до таму за да може преку ТВ да се пренесува и мирисот, па затоа и веројатно сте незапознаени, но присутните на Вембли тоа убаво го осетија, но судијата се правеше затнат, па не му додели два жолти на Валдес, поради загадување на средината... Ахх, пак тие судии. Затоа копирајте го слободно ова, проширете го, и барајте титулата од 2011 да им се одземе на Барса и додели на Манчестер.
НО ШТО БЕШЕ „РИЦИНУСОТ“, ЗА ТОЛКУ ДА ВЕ ПРОДРСНЕ ?
Пеналот на Неста над Бускетс. Тука мозочињата стискаат пауза и праќаат информација до одредени органи - „време е за серење“. И не се гледа ништо пред и по тоа. Мадридскиот весник АС во јавност пушта една фотографија, се прави само копи-пејст и вирусот се шири.
Значи топката не е изведена, па така фаул нема. Значи кога играта е во прекин, кога топката не е во игра, играчите можат и да се колат, но казна ќе нема.
Еве слика од продолжение. Додека топката е во воздух, да го најдеме фаулот... Значи топката е изведена, а влечењето сеуште трае, Неста ни за жива глава не го пушта Бускетс. Значи не држи вода оправдувањето дека топката не била изведена кога бил прекршокот. Доколку Неста го пуштеше Бускетс кога Чави го изведе корнерот, тогаш ќе важеше тоа, но во случајов и кога Чави го изведе корнерот, Неста продолжи да го влече Бускетс, се додека не го собори на земја. Ако Боатенг направеше фаул над Фабрегас (таму пред голманот), тогаш немаше да биде досуден прекршок, затоа што тоа немаше да влијае на играта, но во овој случај, топката можеби оди кон Бускетс, судијата тоа не може да го предвиди и прекршокот МОЖЕ да влијае на играта и затоа се суди. Затоа што доколку не беше повлечен и јавнат од Неста, ќе можеше да скокне и да оди на таа топка. А правилото е многу јасно – влечење за дрес = прекршок... Пеп на прес изјави - "од дете ме учат дека влечење за дрес е фаул СЕКАДЕ НА ТЕРЕН". Но оваа слика не ја објави АС!
Еве ја изјавата на Неста (играчот кој го направи прекршокот): „Мислев дека судијата нема да свирне втор пенал. Во Европа судиите судат подруго одколку во Италија. Меси е играчот кој ја прави разликата.“. Значи тој знаел дека прави прекршок ни мислел дека поради реномето негово и на клубот и веќе еднаш досуден пенал за Барса, дека судијата нема да свирне уште еден пенал. Искусен е тој како стара мајка. Рацете во фудбалската игра се користат само за едно – за изведување на аут... Зошто го влечеше ?
После ова треба ли да се каже нешто?
Рио Фердинанд веднаш напиша на Твитер: „Судијата се држеше до правилата... Повлекување за дрес = прекршок. Меси = ладнокрвен.“
И стручниот фубалски аналитичар на Скај Спортс, Руд Гулит (и поранешна легенда на Милан) изјави дека пеналот беше ЧИСТ кога Неста во сумо стил го собори Бускетс!
И за потсетување, натпреварот заврши 3-1. Хипотетички, еве да речеме тој пенал да не бил свирнат, и ќе било 1-1 на полувреме. Тоа значи дека Иниеста немаше да го даде голот во второ полувреме? Дека Барса немаше да постигне уште еден гол за цели 45 мин. ? Но не, клучен момент беше пеналот на Неста... Секогаш мора да се оспорува успехот на Барса, да се бара алиби.
Еве што изјави и Пеп за тоа: "Пенал? 2 чисти пенали не ни беа досудени на првиот меч и никој ништо не се жалеше. Играчот (Бускетс) беше повлечен од страна на Неста, тоа е чист пенал."
Слика со пеналите од Милано...
Но сите го коментираат едниот меч. Нели ова беше двомеч, што е со првиот меч, зошто никој не го коментира? Што е со пеналите од првиот меч, или тие не беа решавачки. За многумина дури и не се пенали. Во првиот случај Алексис стигнува прв до топката а потоа Абиати го собира, по сите правила пенал, на за „вирусаните“ тоа не е. Во вториот случај иако очигледно е тегнењето за дрес, немало пенал затоа што Пујол не се фрлил и не паднал... Сигурно во правилата е пишано – Ако има тегнење за дрес, а играчот не се фрли да падне тогаш нема фаул, само ако падне тогаш е пенал...
Или тие пенали немаше да го решат двомечот? Ако тепаше Барса на Сан Сиро со 1-0 или 2-0, Милан ќе можеше да го надокнади тоа на Камп Ноу? Значи Барса била прва оштетена, за два пенала (нека бил и еден)... а тоа значи дека судиите од првиот меч им дале шанса на Милан, да можат нешто да направат на Камп Ноу, им дале надеж, можност за да поминат понатаму... Али ваму се најде вистиснки судија, што ги почитува правилата... Ама тогаш коментиравме ли ние као вас, плачевме ли? Се крена ли ваква прашина? Или тогаш никому ништо, а нешто малку да е контроверзно (од ваша страна) досудено во корист на Барса, тогаш - илерииииииии, сите на серење..Па во Шпанија барем пет чисти пенали не се досудени за Каталонците, а Пеп истото па истото. Мантра. "Не ги коментираме судиите. Штом не свирнале, значи не е пенал".
Закон. Крај.
Или кога игра Барса никако не смеат да се судат пенали, никако не смее да се исклучуваат играчи, слободно играјте со раце, влечете, тепајте ги, ништо нема да смее да се досуди, во спротивно се ќе биде контровезно. Правилата се јасни. Шутирање на топката после судиски свиреж за прекин на играта е казниво со жолт картон. Влечење за дрес = прекршок. Чукање раце за судиска одлука е казниво со црвен картон.
Никој не ја бара грешката во своите редови, никој не гледа Робињо што промаши волеј од 5 метри на првиот меч, што Ибра цело време беше само статист, што правеа наивни пенали... туку алибито мора да се бара кај судијата.
Срамота за фудбалот е тим кој со 3 удари кон голот за 180 минути да сака да игра во полуфинале на ЛШ... На крај сепак победи ФУДБАЛОТ.
Но да е во прашање некој друг тим, а не Барселона, оваа ситуација не би била спорна. Но затоа што во прашање и тим кој со години доминира и е најдобар, тоа ги иритира навивачите на другите тимови, и прават се за да го оспорат успехот на најдобриот тим во историјата на фудбалот. Најдобрите секогаш се и најомразени, а тоа се вика љубомора. Ваква медиумска хајка против некој клуб не е видена ниту запамтена. Но зад најдобрите се крева и најголема прашина!
Но за таквите, магариња секогаш ќе летаат!
П.С: Еден совет: Кога ќе завршите со серењето, не ќе биде лошо да пуштите вода... смрди! (-:
