Времиња на фудбалот

Ова се златни времиња за фудбалот. Освен ако тука ги одземеме судиските грешки и несфатливото невоведување на технологијата во помош на луѓето во црно, а богами и на самите фудбалери. Овие времиња ќе се памтат по една фудбалска генерација и колектив, за кои ќе им раскажуваме на децата, внуците и правнуците (живи, здрави!). Но пред се, ова се времиња кога победува фудбалот. Онаков каков што треба да биде, за публика, за око, за уживање. Долгогодишната филозофија на Барса од која нема отстапување, во која најискрено се верува, дава резултати и тоа огромни. Покажува зошто оваа игра е толку магична. Не, тука не збориме за скапата проституција на Мадриѓани, кои ги понижува не само Барселона, туку најпрво нивната сопствена претстава за тоа како се гради, одржува еден голем клуб. Тука збориме за вистински познавања од фудбалската игра, препознавање и задржување на вистинскиот пат, со вистинските луѓе. Ова се времиња во кои царува играта, во кои победува подобриот, скромниот, каде што победуваат вистинските животни вредности, пресликани на зелениот терен.

Нашето време, или времето на оваа Барса, како сакате, сведочи за нешто досега невидено во светот на фудбалот. И порано имало доминација на клубови, да не ги броиме периодите. Но никогаш вака изразено. Она што најмногу импресионира е начинот на кој тоа се прави. Со 65% насто посед на топка каде и да се игра. Со бесконечни додавања, како да е тоа најлесна работа на свет, без очигледен замор иако играат речиси на секои три дена на повеќе фронта и тоа со големи клубови, европски гиганти. Со јасна мисла, со убавина, со комбинација на сите фудбалски елементи. Со Меси. Со Чави. Да беа уметници, ќе беа во рангот на Бетовен, Пикасо, Ван Гог. И што е можеби најимпресивно, со деца од сопствената школа. Не, не, ова не се 70-тите. Кога клубовите беа составени од 95% домашни играчи. Ова е глобализираната 2010 година, кога 95% од играчите на големите клубови се странци. Е во тоа време, Барселона ги освојува височините со своите скромни деца, кои и по најголемата победа ќе си легнат на време и утредента ќе се појават точно на време на тренинг. Затоа овие се времиња кога воопшто, преку Барселона, победува спортот.
И покрај силните милиони кои ги фрлија, еквивалент на силната фрустрација која се создаде кај нив по историскиот успех на Блауграна и по неповторливите 2-6, Реал оваа година не успеа во двете утакмици ја затресе мрежата на Барселона. Кристијано Роналдо, играч како создаден за Реал Мадрид, симбол на погрешното во нивната филозофија. Летоска пак ќе купуваат. И пак нема да им дојде памет.
И за крај малку статистика. Ова е четврти пораз во низа на Реал во дуелите со Барса. Нешто што не се случило уште од 50-тите години.

VISCA BARCA!

(ДА ЖИВЕЕ БАРСА!)